اندر حکایت سیب مریض!!!!

سیبی از شعرریدن، خرسندیده...

باز مرض گرفتیده...

مرض شعریدن گرفتیده...

ولی قافیه جدید پیدا نگردیده...

پس بادی به همین لفظ گوش دادیه...

تا براتان بگویم از اتفاقاتی که افتادیده.... (جان من قافیه رو حال کردین؟)

این انگشت ما... نه مچمان که دردیده بیده...

الان بیشترتر دردیده (چقدر خودمو کشتم اون قدیمها نگم ترتر بگم ترین..یادتونه که.. همون موقع که خیلی با مزه بودم!!!!!!!!! اخیش از خودم تعریف کردم ها....)

اول اهم اخبار گفتیده؟

اصلا بذارین قاطیده..

هر چه بر زبان دیده..

همان را گفتیده...

اندر حکایت مانتو خریدن سیبی!!!  (بای دوم .. فصل سوم!!!)

دیشب که سیبی مانتوئیده... (این مانتو دیده... و پوشیده و پرو نموده... به این سبک می گن سبک کلمه خوری در ابیات)

مانتوها خیلی خوب بیده...

جان من همه گشادیده... (حرف بد نبود که... منظورم مانتو بود که گشاد بود.. )

و به تن سیبی زاریده... (مرگ خودش)

هی سیبی پرو کردیده...

هی عزیز جون خندیده...

نه ذوقیده...و گفتیده:

سیبی چه خوب بیده...

همه جات در دیده!!!! ( در معرض نمایش عموم می باشد!!!!!)

عجب مانتوئی بیده!!!!

منم به روی خود نیاوردیده...

و گفتیده:

چه اپن بیده...

چقدر با حال بیده...

و چقدر خنک بیده...

چشمهای عزیز جون قرمیزیده و گفتیده:

سیبی یه کم تنگ بیده...نبیده؟

- نه نبیده... خیلی هم اسپورت بیده...

در واقع سیبی کل کلیده...

عزی جون التماسیده .. سیبی تنگ بیده... همه جات در دیده... جان من فکر نکردیده...

مردم تو را قورتیده...   و هیچ خاک ینبیده من بر سر خود ریختیده...

سیبی هی خندیده..

و لپ عزیز جون در ملا عام  کشیده  (...mala am)

بعد خانومه گفتیده...

باز مانتو اوردیده...

و سیبی غمناک ا زمغازه به بیرون خزیده...

 

اندر حکایت اندرونی !!!

وقتی شیخ ما به خانه رسید 

(چیه... این دیوان ما وسطش حکایت هم داره... این تعجب داره؟)

 لباس کار از تن بیرون کرد... ولی .... خوب .... دیگر بر تن نکرد!!!!

(مردها چشاشونو از این لحظه که نه.. از دو لحظه پیش ببندن)..

شیخ ما در نهایت گرسنگی... و خستگی اندرون بستر رفت...

و همینقدر چشمهایش دنیا ی فانی را دید که عزیز جون برای بردن لیوان اب به مطبخ رفت ... و دیگر شیخ حتی مجال دیدن رجعت او را پیدا نکرد و به دیار باقی شتافت... چه شتافتنی...

وقتی عزیز جون رجعت نمود.. از زبان شاعره

 عزیز جونی وقت یبرگشتیده..

در کمال ناباوری دیده..

سیبی خفتیده...

نه انگاری مردیده...

هر چه تلاش کردیده... هر چه تفد نمودیده.. هر چه التماسیده.. هر چه زاریده...

سیبی انگاری نفهمیده... و در خواب لبخندیده...

هنگام رفتن به کارزار

عزی جون غر غریده...

سیبی من خیلی بد بیده...

اصلا بی احساس بیده...

سیبی هی ریز ریز خندیده...

و به قیافه عزیز جون نگاه نکردیده...

.......................

در این جا دیگر هیچ اثری از شعر شاعره بزرگ شیخ سیب الدین پیدا نشد...

مریدانش بسیار گریه نمودن... نه مویه کردن... بر سر کوفتن..

خاک رس بر سر بیختن...

حتی الکها را هم نیاویختن..

ولی شیخ رجعت ننمود.. و گمان بر این است که به دیار باقی.. یا به دیار مجازی شتافته...

خدایش بیامرزاد...

هر چند هیچ نسلی از خود بر جای نگذاشت.. ولی خدایش به فرزندانش خیر و برکت عطا نماید....

پ ن: هر و کر...  هر و کر... این یعنی رییس رفت...

هر و کر .. هر و کر... این خنده هیستیریک بود برا اینکه الانه فهمیدم باید 5 شنبه هم تشریف بیارم سر کار...

هر و کر هر و کر... این خنده هم از درد بود... چون کمرم داره از درد متلاشی میشه... اینقد که مچم در برابرش هیچه...

هر و کر وو هر و کر.. هر هرهرهرهرهرهرهره... این خنده همینطوری بود تا شما هم بخندین...

خدایا یعنی این مرض شعرریدنم تموم شد!!!

حتما تموم شد...

حالا برم پست بعد

تا پست بعد بای

/ 14 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سیب مهربون به نانای عزیز دلم

نانايی چی بگم وقتی تلخی قهوه اشک رو از چشمام جاری می کنه.... چی بگم وقتی با ديدن اين فنجونت چشام قرمز شد... چی بگم ياد روشنی شبهای خودم افنادم..وقتی تنها دلخوشيم اين بود که تا صبح خيره بشم به چهره معصوم عزيز جونم و هی ريز ريز گريه کنم.... چی بگم تنها خورشيد آسمونم همون ستاره ها بودم و ماه که گاهی نيمه تموم بود و گاهی پنهون... چی بگم وقیت بگم دلت بیشتر از من میگیره... چی بگم وقتی گفتی چای یا قهوه؟!!! من یاد همه اون روزها افتادم که هر کی منو می دید میگفت: سیبی چای؟ داغ؟ لیوانی؟ و من بگم: نه بابا قهوه... مگه نمی خواین تا صبح راحت بخوابین؟!!!!!!! چی بگم؟ یه لحظه فکر کردم داری تو هم به من تعارف می کنی... و همین فردا ست که امتحان داریم و قراره تا صبح نوبتی بخوابیم.. قراره تا صبح به دلتنگ هم برسیمو این وسط دو تا مسئله هم شاید حل شد... چی بگم نانایی؟ چی بگم ؟ هر چی بگم غیر این اراجیفی که تو وبلاگم می نویسم دل مهربونتو دلتنگ می کنه... برا اون دفعه ای که برا خوندن نوشته هام اشکتو دراوردم هنوز خودمو نبخشیدم... تازه من اینهمه باهات حرف می زنم... نمی زنم؟!! حرفهای بی صدا!!!! یادت رفت؟ به همین زودی؟

نانا

سيبی اون روز اگه اشکم در اومد به خاطر ناراحت شدنم نبود سيبی !!! تو اينجور برداشت کردی ؟؟ عزيزم من اونروز از خوشحای اشکم در اومد ولی الانه ا ز ناراحتی که نميتبيمن چی دازم ==رم مينويسم ببين سيبی من اون زور واقعا خوشحال شدم که يهو هنوز پست هوا نرفته اون هممه هم دلی ديدم و خيلی خوشحال شدم ولی ايلانه که اين برداشت رو کردی ... من .. !! ببخشيد ممنظروی ندشاتم

نانا

ميخواس اصلا ديگه ننويسم اگه ناراحتت ميمکنه ؟

سیب مهربون به نانای عزیز دلم

نه خوشگلم... من ناراحت نیستم فقط خواستم با زبون بی زبونی بگم.. خیلی برام عزیزی خیلی دوست دارم...

سیب مهربون به نانای عزیز دلم

نانایی اینهمه سیبی زریده تا تو کمی خندیده سیبی بی ابرو بیده ولی خیالی نبیده نانایی خندیده همه چیز حل گردیده تازه محکوم گردیده.. به اینکه عزی زجون فهمیده.. چرا سیبی در کرج ماندیده!!!!!!!!!!!!! تازه دیشب باز ....

سیب مهربون به نانای عزیز دلم

نانایی یه کم خندیده روده بر گردیده تا دل سیبی درونش قند اب گردیده داده بچه همسایه خوردیده تا اینقدر در شلوارش نر یدیده حال ما هم به هم نخوردیده نانایی منو بخشیده اره منو بخشیده امتحان اگر خراب گردیده من دیگر جام تو خونه نبیده تو اینو دوست داشتیده؟ نانایی سیبی بخشیده سیبی غلط کردیده به ریش خودشم خندیده... اصلا من سیبی کشتیده نانایی جان من ، منو ببخشیده

نانا

نانايی به فدای سيبی هم گرديده .. اين حرفا که ميزنی ديگه چی بيده ؟ من اونقذه دلم نازک بيده که حد نداشته بيده !! حال تو سيبی من يه کاره فکريده که نانايی ناراحتيده ؟ خوب ناراحتيده ولی دلش نطاقتيده و دوباره اينجا آفتابيده که ببينی سيبی براش چی گفتيده !! نانايی قربون سيبی هم گرديده ! تازه خيلی هم از دور اونو بوسيده : بعدشهم تف تفيده :

آمينا

من دچار کمبود محبت شدم!!!!!! هیکشی منو دوست نداره...

نانا

من دوست دارم عزيزمممممممم اينم محبت از نوع خرکی ببين : -------- >

نانا

آی خنده آی خنده سيبی اين پست رو هم بندا جزو همونا که خودت ميدونی من باز گير کردم اينتو